maandag 19 april 2010

Wat kost een wereldreis

Bijna iedereen wil weten wat het kost om bijna 1,5 jaar rond te reizen, daarom vandaag antwoord op jullie vraag.

Wat kost nou een wereldreis? Ha, mijn minst favoriete onderdeel: de financiën! Hoewel, minst leuke? Zonder het geld hadden we het natuurlijk nooit kunnen doen. We zijn bij de begroting van onze reis uitgegaan van een gemiddeld dagbudget van 60 euro, dus 30 euro per persoon per dag. Dat had ik niet zelf verzonnen, maar geleerd van andere wereldreizigers die ook van die mooie reisblogs bijhouden.

De duurste maand is maart 2009 geweest. Toen gaven we 2600 euro uit! Dat
is dus gemiddeld 86 euro per dag. Ai ai. wat het zo duur maakte? Argentinië en Chili zijn op onze reis de duurste landen en als je daar een toertje of uitstapje maakt, mag je gelijk diep in de buidel tasten. Denk aan het stapelbed in Torres del Paine Park wat al 40 dollar per nacht kost. Het gebied ligt zo afgelegen dat ze de prijzen hoog (kunnen) houden. Maar gelukkig maakten we het weer goed in een heleboel andere landen waar we gemiddeld onder de 50 euro bleven. Birma is het goedkoopste land gebleken, daar gaven we gemiddeld 35 euro per dag uit, dus 17,50 per persoon. En het is ook het land waar we de meeste souvenirs hebben gekocht, juist omdat we de mensen het hier zo gunden. Kun je nagaan hoe goedkoop je hier kunt reizen als je niet zwicht voor mooie cadeautjes.

Uiteindelijk komen we na 16 maanden reizen uit op een gemiddeld dagbudget van 56 euro. Netjes, netjes! Dus 483 reisdagen x 56 euro. Dan weet je hoeveel je moet sparen :-)
Vliegtickets hebben we niet meegerekend in dit gemiddelde, maar we gaven ook nog zo'n 6000 euro uit aan vluchten. We hebben daarvoor 15 keer gevlogen.

Hebben julie soms dingen gelaten? Soms wel ja. We konden niet altijd én een uitgebreide lunch, én een uitgebreid diner én dan ook nog een leuk toertje maken. We hebben keuzes moeten maken. Maar het was ook wel een sport om onder de 60 euro per dag te blijven. Dat we daarvoor wel eens een hotelkamer hadden zonder (eigen) badkamer. Soit. We hebben in ieder geval nooit 'gesplurged' d.w.z. financiële uitspattingen gedaan (een vijfsterrenhotel, een duur restaurant). Als je bungalow al aan het strand staat en de blauwe zee ligt voor je en de zon schijnt, dan valt er weinig meer te wensen, toch?

Is er dan niets wat jullie dan toch hadden willen doen als geld geen rol speelde? Hmm, een boottocht naar Antarctica misschien. En een enorme voorraad Havaianas kopen in Brazilië hahahhah. En dan hadden we natuurlijk langer weggebleven. Juist door ons krappe budget hebben we meer gezien, denk ik. Een uurtje vliegen of 20 uur in de bus met de lokale bevolking en het landschap zien veranderen? Voor ons een makkelijke keuze. De kosten van de reis hadden natuurlijk iets lager kunnen zijn, als we niet zo vaak 'belazerd' zouden zijn. Als toerist werden we toch redelijk vaak en soms met open ogen opgelicht, genaaid, maakt niet uit hoe je het noemt. Duurdere buskaartje, taxichauffeurs met een creatieve geest. Maar dat maakt niet zo veel uit, omdat de prijzen al zo laag zijn. We hebben ons wel eens voor de kop geslagen dat we ergens ingestonken zijn, maar ik heb het gevoel dat we wel steeds beter werden in afdingen en onderhandelen. Ik noem het 'wij:zij, een eindstand van 1:2'

Waar ging jullie geld nou vooral aan op? Accommodatie en transport. Het goedkoopste hebben we geslapen voor 7 dollar, dus zo'n 5 euro. Het duurste is 70 dollar geweest. Niet omdat we dat zo graag wilden, maar omdat er daar domweg geen andere optie was.
En eten en drinken kun je zo duur maken als je zelf wilt. Wij kozen vaak voor straattentjes (toen onze magen eenmaal immuun waren geworden voor bacteriën). Zo vaak zo lekker gegeten voor nog geen euro per persoon, inclusief drankjes. Lekker eten voor weinig doe je vooral in Thailand. Eten voor weinig (dus zonder de toevoeging ' lekker') kan vooral in Bolivia. We hebben onderweg nauwelijks aankopen gedaan. Hier en daar een T-shirt en wat kleine souveniertjes, maar we hebben ons bijna nooit laten verleiden door "Good price sir, special price for you. Present for your mother".

Tot slot waren we zo slim om een thuiskomstpotje te maken. Nog een beetje spaargeld voor als we niet direct een baan zouden vinden. We kunnen het hiermee zo'n vier maanden uitzingen, maar gelukkig hoeven we dat niet aan te spreken, omdat Edwin al weer aan de slag is. Nu is het een mooi potje voor de zomervakantie. Lekker kamperen in Frankrijk!

Wordt vervolgd met antwoord op de vraag: "Wat hebben jullie nou geleerd op reis en zijn jullie veranderd?"


donderdag 1 april 2010

deel 1: Tijd

Ik had nog beloofd een soort 'samenvatting' te maken van de reis. Het werd nogal een lang stuk, want ik wil jullie vragen allemaal beantwoorden. Ik knip het dus op in deelvragen. Ten eerste: TIJD


Hoe is het om zo veel vrije tijd te hebben en niet te hoeven werken? Tijd is op reis een vreemd begrip. Je hebt er namelijk voldoende van en het is allemaal je eigen tijd. Niemand die het van je opeist. Neem nou die blogjes schrijven. We hebben onderweg 176 blogs geschreven. Gemiddeld schrijven we zo'n blog in een uur, soms twee uur. Foto's er bij zoeken, bewerken, klein maken etc. Dan óf naar een internetcafé óf als we geluk hadden, konden we draadloos internetten met ons minilaptopje. Foto's uploaden. Tekst netjes maken. Maar zeg dat we gemiddeld 3,5 uur bezig zijn met één blog. Dat is dus 176 x 3,5= 616 uur, dat zijn 77 dagen van 8 uur! Of, als je het in een werkweek van 40 uur zou stoppen; dan ben je dus 1,9 maand bezig. Veel hè. Of anders gezegd: van de 16 maanden dat we op reis zijn geweest hebben we dus bijna twee maanden besteed aan ons blog. Ja, tijd is een vreemd begrip....


Op reis is tijd veel extremer. Oh, moeten we zeven uur op de bus wachten? Geen probleem. Wat? Een overstaptijd van -30 minuten en ik ken deze stad niet en ik spreek de taal niet en moet me dus haasten, maar weet niet eens waarvoor. Twee volle dagen op een boot? 31 uur in de bus? Twee dagen van negen uur lopen om een bergtop te zien? Vier uur opstaan om een bus te nemen? Midden in de nacht aankomen in een vreemde stad? Tien dagen stilte in een klooster? Je begrijpt denk ik wel wat ik bedoel. Tijd is een vreemd verschijnsel als je reist.


En niet werken? Hoe is dat dan? Oh, jullie denken allemaal dat reizen een luie bezigheid is? Fout gedacht! Ik geef toe, er zitten luie dagen bij. Dagen van ultiem relaxen op uitzonderlijk mooie plekjes. Maar vergeet niet dat om daar te komen....Juist, vroeg opstaan, lange busritten, rondsjouwen met de rugzak op zoek naar onderdak. Sowieso is reizen vermoeiend, omdat je elke dag zo veel nieuwe indrukken op doet (ander bed, ander eten, andere mensen op je heen, andere wc). Dus dat we niet aan het werk zijn geweest..ik durf dat wel te betwijfelen hahahah. Maar het was gelukkig allemaal vrijwillig en in onze eigen tijd. Niemand die ons vertelde dat we iets moesten doen.


Volgende keer geef ik antwoord op de prangende vraag 'wat kost nou zo'n wereldreis?' Maar we vertellen je ook wat het duurste land is om te slapen en waar je het goedkoopste kunt eten.


De foto's van onze reis staan overzichtelijk op Flickr